Minimaliseer de DNS-duur sub-onderdeel van de Time to First Byte

Minimaliseer de DNS-duur sub-onderdeel van de Time to First Byte

De Time to First Byte (TTFB) kan worden opgesplitst in de volgende subonderdelen:

• Waiting + Redirect (of wachttijd)
  
• Worker + Cache (of cacheduur)
• DNS (of DNS-duur)
• Connectie  (of connectieduur)
• Request (of requestduur)

Wil je de Time to First Byte optimaliseren? Dit artikel biedt een diepgaande analyse van het DNS-duur gedeelte van de Time to First Byte. Als je de time to first byte wilt begrijpen of oplossen en niet weet wat de wachttijd betekent, lees dan alsjeblieft wat is de time to first byte en time to first byte problemen vinden en oplossen voordat je aan dit artikel begint

DNS Snelle oplossing: als je DNS-latentie ervaart in de Time to First Byte, schakel dan over naar een premium DNS-provider en update je TTL-instellingen!

Het DNS-duur gedeelte van de time to first byte bestaat uit enige tijd waarin de browser het internet (ip) adres voor je site opzoekt.  We hebben DNS-lookups nodig omdat wij mensen het makkelijker vinden om domeinnamen zoals "www.example.com" te onthouden, terwijl computers numerieke IP-adressen nodig hebben om met elkaar te verbinden.

Hoe werkt DNS?

DNS-verzoeken zijn inbegrepen in de TTFB-meting. Dit betekent dat de tijd die het kost om het DNS-verzoek te voltooien, wordt meegerekend in de totale TTFB-score.

Wanneer een pagina wordt opgevraagd  zijn dit de stappen die je browser neemt om de domeinnaam om te zetten in een IP-adres:

• De DNS-cache van de browser wordt gecontroleerd: Voordat een DNS-query wordt uitgevoerd, controleert de browser eerst zijn eigen DNS-cache om te zien of hij al het IP-adres voor het gevraagde domein heeft. Moderne browsers cachen DNS-records voor een bepaalde periode om de prestaties te verbeteren door de noodzaak voor herhaalde DNS-lookups te verminderen. Als het record in de cache van de browser wordt gevonden, kan de browser het onmiddellijk gebruiken zonder verdere query's.
• De OS Systeemcache wordt gecontroleerd: Als de cache van de browser het benodigde DNS-record niet bevat, wordt het verzoek doorgegeven aan de DNS-resolver van het besturingssysteem, vaak een "stub resolver" genoemd. Het OS onderhoudt ook een DNS-cache en zal deze controleren voordat er netwerkverzoeken worden verzonden.
• DNS Query: Als het DNS-record niet wordt gevonden in de cache van de browser of het OS, wordt een recursieve DNS-query verzonden naar een DNS-resolver, meestal geleverd door de Internet Service Provider (ISP) van de gebruiker. Deze resolver fungeert als tussenpersoon en handelt het proces af van het bevragen van andere DNS-servers om het IP-adres te vinden. 
• Root Name Servers: De resolver neemt eerst contact op met een root name server, die hem doorverwijst naar de juiste top-level domain (TLD) server op basis van de domeinextensie (bijv. ".com", ".org").
• TLD Name Servers: De TLD-server verwijst de resolver vervolgens door naar de gezaghebbende naamserver voor het specifieke domein. 
• Authoritative Name Server: Deze server bevat de DNS-records voor het domein en voorziet de resolver van het IP-adres.
  
• Retourneer het IP-adres: Zodra de DNS-resolver het IP-adres van de gezaghebbende server verkrijgt, retourneert hij deze informatie aan de browser. De browser kan dan een verbinding met de server initiëren met behulp van het IP-adres om de gevraagde webpagina te laden.

Hoe beïnvloedt DNS de Time to first byte?

• Gebruik een Snelle DNS Provider. Sommige DNS-providers van hoge kwaliteit zijn sneller dan andere. Daarom is het kiezen van een snelle en betrouwbare DNS-provider een van de gemakkelijkste manieren om DNS-latentie te verminderen. Premium DNS-providers zoals Cloudflare, Amazon Route 53 en Dyn hebben uitgebreide wereldwijde infrastructuren. Die infrastructuren verminderen de fysieke afstand tussen gebruikers en DNS-servers en verwijderen een belangrijk deel van de latentie die gepaard gaat met DNS-verzoeken.
• Optimaliseer de DNS Cache Time to Live: DNS-caching slaat DNS-queryresultaten lokaal op, waardoor de noodzaak voor herhaalde lookups wordt verminderd. Door 'optimale' Time-To-Live (TTL) waarden voor DNS-records in te stellen, kun je bepalen hoe lang deze records worden gecacht.  
  

Wat zijn optimale DNS TTL instellingen

TIP: als je CNAME records gebruikt, overweeg dan om CNAME flattening te implementeren. CNAME flattening is een techniek waarmee je een CNAME record op het root (apex) domeinniveau kunt gebruiken, waardoor het effectief wordt omgezet naar een IP-adres zonder DNS-standaarden te schenden 

Hoe TTFB problemen veroorzaakt door trage DNS lookups te meten

Om de impact te vinden die echte gebruikers ervaren door redirect zul je een RUM-tool zoals CoreDash moeten gebruiken. Real user monitoring laat je de Core Web Vitals tot in groter detail volgen en zonder de 28 dagen Google vertraging.

In CoreDash klik je gewoon 'op Time to Fist Byte breakdown' om het DNS-gedeelte van de Time to First Byte te visualiseren.